TL;DR
- Wat: Figma heeft het team achter Bud (voorheen Orchids) overgenomen, een Y Combinator-startup die een vibe-coding-platform bouwde.
- Waarom relevant: Figma investeert steeds zwaarder in AI-gestuurde tools die de stap van ontwerp naar werkende app verkleinen — dat raakt iedereen die software laat bouwen.
- Wat je ermee kunt: Houd Figma Make in de gaten als je team al met Figma werkt; de grens tussen ontwerpen en bouwen wordt steeds dunner.
Vandaag meldde TechCrunch dat Figma het team achter de vibe-coding-app Bud overneemt. Ik vind dit een interessante zet, niet zozeer vanwege de startup zelf, maar vanwege wat het zegt over de richting waarin Figma beweegt — en wat dat betekent voor bedrijven die software (laten) ontwikkelen.
Wat is er precies gebeurd?
Figma heeft een zogenaamde acqui-hire gedaan: het neemt niet het product over, maar het team erachter. Dat team bouwde eerst Orchids, een platform waarmee je via tekstprompts complete apps kon genereren voor web, mobiel en zelfs Slack. Later werd het omgedoopt tot Bud en verschoof de focus naar een breder AI-agentplatform dat taken kon automatiseren, code kon schrijven en diensten kon aansturen.
De startup werd opgericht door Kevin Lu (achtergrond bij AWS en Stanford HAI) en Bach Tran (ex-Addepar, University of Pennsylvania), maakte deel uit van Y Combinator's W25-batch en telde zes medewerkers. Geen groot bedrijf dus, maar wel mensen met relevante ervaring.
Concreet betekent de deal dat zowel Bud als Orchids op 18 juli 2026 worden stopgezet. Gebruikers moeten hun projecten vóór die datum migreren. De financiële voorwaarden zijn niet bekendgemaakt.
Waarom doet Figma dit?
Figma is van oorsprong een ontwerptool — de plek waar designers schermen, flows en prototypes maken. Maar de afgelopen jaren schuift het bedrijf steeds meer op richting het daadwerkelijk bouwen van software.
Tijdens Config 2026, Figma's eigen conferentie van twee weken geleden, werden onder andere code layers, animatie-ondersteuning en AI-agents aangekondigd. En met Figma Make biedt het bedrijf al een eigen vibe-coding-tool aan: je beschrijft in gewone taal wat je wilt, en het platform genereert HTML, CSS en JavaScript op basis van je Figma-componenten.
Wat mij opvalt is dat Figma met deze overname niet zozeer een product koopt, maar kennis en snelheid. Het team van Bud heeft ervaring met het genereren van volledige applicaties vanuit natuurlijke taal. Die expertise past naadloos in wat Figma aan het opbouwen is.
Kevin Lu zei er zelf over: "Figma is one of, if not the, defining product companies of our time [...] It's where ideas start, iterate, and come to life, and a natural home for this exciting new era of work."
De schaduwzijde: beveiliging van vibe-coded apps
Ik wil hier wel iets bij aantekenen, want het verhaal van Orchids heeft ook een minder fraai hoofdstuk. In februari 2026 demonstreerde beveiligingsonderzoeker Etizaz Mohsin aan de BBC een zogeheten zero-click-kwetsbaarheid in het Orchids-platform. Zonder dat een gebruiker ergens op hoefde te klikken, kon een aanvaller toegang krijgen tot projecten en mogelijk zelfs controle over de computer van de gebruiker overnemen.
Dat is geen klein detail. Orchids claimde op dat moment zo'n miljoen gebruikers en noemde bedrijven als Google, Uber en Amazon als klanten. De kwetsbaarheid legde een breder probleem bloot: vibe-coding-platforms abstraheren de techniek weg, waardoor gebruikers zonder technische achtergrond apps bouwen — maar daarmee ook beveiligingsrisico's over het hoofd zien die een ervaren ontwikkelaar wél zou opmerken.
Ik denk dat dit precies het soort uitdaging is waar Figma nu mee te maken krijgt. Als je de belofte doet dat iedereen apps kan bouwen vanuit een ontwerptool, dan neem je ook de verantwoordelijkheid op je dat die apps veilig zijn. Dat is niet triviaal.
Wat betekent dit voor ondernemers?
Als je een bedrijf runt en software laat ontwikkelen — of dat nu een klantportaal is, een interne tool of een mobiele app — dan is deze trend relevant. Niet vandaag, maar op een termijn van één tot drie jaar.
De afstand tussen idee en werkende app krimpt
Wat Figma aan het bouwen is, komt erop neer dat de stap van "zo moet het eruitzien" naar "zo werkt het" steeds kleiner wordt. Stel dat je als ondernemer een nieuw dashboard wilt voor je verkoopteam. Nu is het traject: briefing → ontwerp in Figma → akkoord → developer bouwt het → testen → oplevering. De belofte van tools als Figma Make is dat een deel van die keten wegvalt of drastisch versnelt.
Dat kan enorme tijdwinst opleveren, vooral voor prototypes en interne tools. Maar — en dit is belangrijk — het vervangt niet de noodzaak van iemand die begrijpt wat er onder de motorkap gebeurt. Zeker niet als het gaat om beveiliging, schaalbaarheid of koppelingen met bestaande systemen.
Vibe coding is geen vervanging, het is een versnelling
Ik vind het nuttig om vibe coding te zien als een soort elektrische fiets: je trapt nog steeds zelf, maar je komt sneller vooruit. Het is geen zelfrijdende auto. Je hebt nog steeds iemand nodig die weet waar je naartoe rijdt en die kan ingrijpen als het misgaat.
Kun je je voorstellen wat het betekent als je designteam straks direct werkende prototypes kan opleveren vanuit Figma, zonder tussenkomst van een developer? Dat is de richting. Maar de vraag is: wie controleert dan of dat prototype ook veilig en onderhoudbaar genoeg is om daadwerkelijk in productie te draaien?
Een bredere trend in de markt
Deze overname staat niet op zichzelf. De hele markt van ontwerp- en ontwikkeltools convergeert. Tools als Cursor, Bolt en Lovable richten zich op hetzelfde idee: software bouwen door te beschrijven wat je wilt, in plaats van regel voor regel code te schrijven. Dat Figma — met meer dan twintig miljoen gebruikers — hier nu steviger op inzet, geeft aan dat dit niet meer alleen een niche is voor early adopters.
Wat mij betreft is de les voor ondernemers: je hoeft niet morgen over te stappen, maar het is slim om te weten dat deze verschuiving gaande is. Vraag je af of je huidige ontwikkelpartner of intern team hier al mee experimenteert. En als je binnenkort een nieuw softwareproject start, vraag dan expliciet of een vibe-coding-aanpak voor een deel van het werk zinvol kan zijn — bijvoorbeeld voor een eerste prototype of een eenvoudige interne tool.
Voor mij is dit vooral een signaal dat de grens tussen ontwerpen en bouwen verder vervaagt. En dat degenen die daar het slimst mee omgaan — of dat nu Figma is of de ondernemer die het gebruikt — een voorsprong opbouwen die lastig in te halen wordt.