Ik zag op X een opvallend simpele oproep langskomen: "Post a picture YOU took. Just a pic. No description." Geen filters, geen uitleg, geen AI. Gewoon een foto die je zelf hebt genomen. Wat mij hier opvalt is dat zo'n banale vraag viraal gaat — en ik denk dat dat niet toevallig is.
Een klein verzoek met een grote ondertoon
Op het eerste gezicht is dit niets. Een internetprompt die mensen uitnodigt om een kiekje te delen. Maar ik viel over dit bericht omdat het precies nu opduikt, in een periode waarin mijn tijdlijn voor een flink deel uit gegenereerde beelden bestaat. Video's uit Sora, stills uit Midjourney, productfoto's uit Nano Banana — het is op veel plekken niet meer direct te zien wat een camera heeft gemaakt en wat een model heeft gemaakt.
Als iemand dan zegt "laat nou eens een foto zien die je zelf hebt genomen", dan is dat eigenlijk een verkapte vraag naar iets anders: laat zien dat je er was. Dat is een ander soort bewijs dan we gewend waren. Vroeger was een foto het bewijs. Nu is de vraag óf de foto echt is.
Wat dit betekent voor je tijdlijn
Ik denk dat we aan het begin staan van een fase waarin "door mij gemaakt" een kwaliteitslabel wordt, niet andersom. Dat is een kanteling. Tot voor kort was een goed bewerkte, perfect gecomponeerde afbeelding het signaal dat je er serieus werk van had gemaakt. Nu is juist een iets wazige, niet helemaal recht gehouden telefoonfoto het signaal dat er een mens achter zat.
Dat zie je al terug in het gedrag op de grote platforms. BeReal probeerde het idee een paar jaar geleden al af te dwingen met een dagelijkse push-notificatie. TikTok-creators gooien bewust ruis en imperfecties in hun video's. En nu dus deze simpele oproep op X die door tienduizenden mensen wordt opgepikt.
Een nieuw soort schaarste
Wat lange tijd makkelijk was — een echt ogende afbeelding maken — is nu gratis en oneindig. Wat ooit triviaal was — bewijzen dat jij er daadwerkelijk stond — wordt schaars. Schaarste creëert waarde. Ik vind het eerlijk gezegd bijzonder dat we dat punt al hebben bereikt.
Wat mij betreft een signaal voor ondernemers
En hier wordt het interessant voor mijn publiek, want de meeste MKB-bedrijven communiceren nu met beelden die ergens in het midden hangen. Stockfoto's, halfgegenereerde visuals, een gestileerde LinkedIn-header die door een AI-tool is opgeschoond. Niet slecht, vaak efficiënt — maar ook niet onderscheidend meer, want iedereen kan dat nu.
Ik denk dat ondernemers in Nederland de komende periode voor een keuze staan: ga je de kant op van méér AI-productie (sneller, schaalbaarder, goedkoper) of ga je juist de andere kant op (meer herkenbare, eigen, menselijke content)? Beide zijn verdedigbaar. Maar ergens in het midden blijven — half-AI, half-nep-authentiek — lijkt me het minst sterk.
Drie vragen die ik mezelf stel
Om dit concreet te maken voor je eigen bedrijf, drie vragen die wat mij betreft de moeite waard zijn:
- Zien de beelden op mijn website eruit alsof ze door een mens bij mijn bedrijf zijn gemaakt, of door een model? Niet omdat het een taboe is om AI te gebruiken, maar omdat je moet weten welke indruk je wekt.
- Zou mijn klant het merken als ik alles zou inwisselen voor gegenereerde content? Zo nee, dan is er wellicht ruimte om juist meer eigen materiaal toe te voegen dat wél herkenbaar is.
- Waar zit mijn "bewijs dat ik er was"? Denk aan klantfoto's bij een project, foto's van je eigen werkplek, foto's van het team in actie. Niet geregisseerd.
Het verschil tussen authenticiteit en ruw
Ik wil één misverstand direct uit de weg ruimen, want dit gaat snel fout. "Authentiek" is niet hetzelfde als "onverzorgd". Een wazige telefoonfoto die nergens bij past, voegt niets toe. Waar het om gaat is herkenbaarheid — dat iemand aan de foto kan zien dat dit van jouw bedrijf komt en dat er een mens achter zat.
Kun je je voorstellen wat dit betekent als je als installateur, cateraar, adviseur of ambachtsman werkt? De foto van jouw werkplek, jouw handen, jouw project-in-uitvoering is straks waardevoller dan de perfect gestileerde stockfoto. Niet omdat hij mooier is, maar omdat hij niet na te maken is.
Authenticiteit wordt een inspanning
Wat mij ook opvalt: echt zijn kost nu meer moeite dan doen alsof. Dat klinkt paradoxaal, maar het is waar. Een AI-beeld draai je in dertig seconden. Een eerlijke foto vraagt dat je daadwerkelijk op locatie bent, je telefoon pakt, iets vastlegt dat relevant is, en de tijd neemt om het te delen.
Dat betekent dat bedrijven die hier energie in steken, een voorsprong kunnen opbouwen die niet makkelijk is in te halen. Niet door een slimmere tool, maar door iets dat de concurrent simpelweg niet heeft: een archief aan daadwerkelijk eigen beeldmateriaal.
Herkomst wordt belangrijker
Er loopt op dit vlak overigens ook een technische ontwikkeling die de moeite waard is om in de gaten te houden. Initiatieven zoals C2PA (Content Credentials) werken aan een standaard waarmee beelden een soort digitaal paspoort krijgen: waar gemaakt, door wie, met welke camera of welk model. Grote cameramakers zoals Leica en Sony experimenteren hier al mee. Of dat uiteindelijk de standaard wordt, durf ik niet te zeggen, maar het signaal is duidelijk — herkomst is een onderwerp dat niet meer weggaat.
Tot slot
Voor mij is dit vooral een signaal dat de balans aan het verschuiven is. We hebben jarenlang visuele perfectie opgejaagd en nu die perfectie gratis en overal is, blijkt mensen iets anders te willen: bewijs dat er iemand was. Een oproep om "gewoon een foto" te posten is daarmee niet zomaar een internetgrap. Het is een klein signaal van een grotere verandering in wat we als waardevol zien.
Ik ga er zelf eens goed naar kijken op mijn eigen kanalen. En ik zou je willen uitnodigen hetzelfde te doen.